• تنوع ژنتیکی

    تنوع ژنتیکی به ترکيب ژنتيکی ناهمگون که در مقابل شرايط محيطی واکنش های متفاوت را ايجاد می کند،گفته می شود. بررسی های دقيق تر از روابط ساختار و هويت ژنتيکی بانکهای ژنی اداره موثر آنها را برای تحقيق امکان پذير خواهد ساخت، از سوی ديگر تعيين سطح تنوع ژنتيکی در گونه های گياهی در جهت انتخاب والدين در برنامه های اصلاحی و حداکثر بهره وری از پديده هتروزيس از اهميت بسيار زيادی برخوردار است.

    تنوع ژنتیکی

     

    تنوع ژنتیکی به عنوان مهم­ترین عامل بقاء موجودات از جمله گیاهان در برابر تغییرات شرایط محیطی و تنش­های زیستی است. آگاهی از میزان تنوع ذخایر توارثی و روابط ژنتیکی بین آنها یکی از نیازهای اولیه اصلاح گونه های گیاهی به­شمار می رود. در واقع تنوع ژنتیکی اساس مطالعات اصلاحی در گونه­ های گیاهی است. برای استفاده از این پتانسیل عظیم، اطلاع از ماهیت و میزان تنوع موجود در ژرم پلاسم، از اهمیت بسیار زیادی در برنامه ­های به نژادی برخوردار است. والدینی که از لحاظ ژنتیکی متفاوت هستند، هیبریدهایی با هتروزیس بالا تولید می­کنند و احتمال به دست آوردن نتایج تفرق یافته برتر (تفکیک متجاوز) افزایش می­یابد.

    با توجه به نقش تنوع ژنتیکی در پیشبرد اهداف برنامه­ های اصلاح نباتات شناسایی این تنوع از طریق روش­های مولکولی و غیر ملکولی با اهمیت خواهد بود. با توجه به محدود بودن تعداد نشانگرهای مورفولوژیکی و بیوشیمیایی و متاثر بودن آنها از عوامل محیطی، کاربرد این­گونه نشانگرها محدود است.

    نشانگرهای مولکولی به ویژه نشانگرهای مبتنی بر DNA با ایجاد تعداد بسیار زیادی نشانگر و با حذف اثرهای ناشی از عوامل محیطی، توانسته است بسیاری از مشکلات مربوط به نشانگرهای مورفولوژیکی و بیوشیمیایی را برطرف کند. در بررسی تنوع و تعیین قرابت ژنتیکی بین نمونه های مختلف گیاهی به وفور از مارکرهای مولکولی استفاده شده است.

     

    تنوع ژنتیکی

     

    نشانگرهای مولکولی مبتنی بر DNA از اهمیت ویژه­ای برخوردار هستند. تنوع ژنتيکی در جمعيت های گياهی ممکن است از طريق سازوکارهای متفاوتی نظير جهش، نوترکيبی جنس، مهاجرت و جريان ژن، رانده شدن ژنتيکی و گزينش ايجاد شود. تنوع اساس برنامه های اصلاح نباتات، بيوتکنولوژی  و ماده خام ضروری برای آن است. در واقع اصلاح نباتات و بيوتکنولوژی دانش و فن آوری هايي هستند که ساختار ژنتيکی گياه را در جهت منافع اقتصادی انسان تغيير می دهند و روش های متداول اصلاح گياهان زراعی بر اساس گزينش ژنوتيپ های مورد علاقه از بين تنوع ژنتيکی موجود و دست ورزی همه يا تعدادی از صفات ممکن و مورد علاقه در يک ژنوتيپ به منظور توليد يک واريته تجاری می باشد.

    لازمه هر تغيير تنوع است، پس لازمه تغيير ژنتيکی نيز وجود تنوع ژنتيکی است . مطالعه تنوع فنوتيپي و ژنتيكي براي شناسايي ژنوتيپ هاي مشابه هم به منظور حفظ، ارزيابي و استفاده از ذخاير ژنتيكي، مطالعه تنوع ژرم پلاسم قبل از شروع برنامه هاي اصلاحي ، شناسايي و تفكيك ژنوتيپ ها از همديگر به منظور دفاع از حق معنوي اصلاح گران بسيار اهميت دارد.

     

    ۱
    ۲
    ۳
    ۴
    ۵
    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۱ رای
    0 0 رای ها
    امتیاز به این مطلب