گیاهپزشکی
علم گیاهپزشکی یکی از شاخه های مهم علوم کشاورزی است که به شناسایی، پیشگیری و کنترل عوامل خسارت زا در گیاهان میپردازد. این علم نه تنها به حفظ سلامت گیاهان و افزایش عملکرد محصولات کشاورزی کمک می کند، بلکه نقش مهمی در تأمین امنیت غذایی، حفظ منابع طبیعی و کاهش مصرف سموم شیمیایی دارد.
شاخه ها و گرایش های علم گیاهپزشکی
بیماری شناسی گیاهی (Plant Pathology)
مطالعه بیماری های گیاهی ناشی از قارچ ها، باکتری ها، ویروس ها و نماتدها.
شناسایی علائم بیماری و ارائه روش های پیشگیری و مبارزه.
آفت شناسی (Entomology)
بررسی حشرات و بندپایان زیان آور برای گیاهان.
شامل زیست شناسی، چرخه زندگی و روش های کنترل آفات.
علف های هرز (Weed Science)
شناسایی گونه های علف هرز و اثرات منفی آنها بر محصولات زراعی.
توسعه روشهای مدیریت علف های هرز به صورت مکانیکی، شیمیایی یا بیولوژیک.
کنترل بیولوژیک (Biological Control)
استفاده از موجودات زنده (مانند حشرات شکارگر، پارازیتوئیدها یا میکروارگانیسم ها) برای کاهش جمعیت آفات و عوامل بیماری زا.
رویکردی پایدار و دوستدار محیط زیست.
سم شناسی و حشره کش ها (Toxicology & Pesticides)
بررسی انواع سموم شیمیایی و اثرات آن ها بر آفات، گیاهان و محیط زیست.
طراحی و استفاده بهینه از آفت کش ها برای کاهش مخاطرات انسانی و زیست محیطی.
ویروس شناسی گیاهی (Plant Virology)
مطالعه ویروس ها و ویروئیدهای مسبب بیماری در گیاهان.
بررسی راه های انتقال، تشخیص و روشهای مدیریتی.
نماتدشناسی (Nematology)
بررسی نماتدهای انگلی گیاهان که موجب خسارت های گسترده در محصولات کشاورزی میشوند.
یافتن روش های کنترل مناسب، از جمله تناوب زراعی و استفاده از ارقام مقاوم.
گیاه پزشکی نوین و فناوری های نو
به کارگیری روش های بیوتکنولوژی و نانو فناوری برای شناسایی سریع بیماری ها.
استفاده از کشاورزی دقیق (Precision Agriculture) و پهپادها برای پایش آفات و بیماری ها.
